Oost en West
Herinner je nog
toen men muren bouwde
die ons deden scheiden
tussen oost en west
Ik hield je handen
kuste je lippen
verdwaalde in je ogen
verwarmd door je hart
en je wollen vest
Tot soldaten kwamen
een ijzeren muur bouwden
wij werden gescheiden
door geweld
Al te vele jaren heb ik gewacht
op jou mijn lievelijn
koesterend mijn mooiste droom
voor altijd bij jou te zijn
Ik wuifde naar de overkant
en riep je naam
al was je nog zover weg
en kon je me niet verstaan
Ik heb de hoop niet opgegeven
dromend van jou,
de zoete geur van vrijheid
je warme wollen vest
Na eindeloze jaren van verlangen
is de muur die ons deed scheiden
door vereende harten toch gevallen
door het licht van alle tijden
bruisende feest muziek
klinkt uit het wollige orkest
Laten we toosten
op de liefde, vrijheid,
vrede tussen oost en west
en om niet te vergeten
het heerlijk warme wollen vest
Proost!
Stan Rams
Heerlen
Uit: De gedichtenbundel “Muze Minnen” 2001
Mooie Oude Winkelstraat
De lantaarns zijn wonderschoon
in die oude mooie winkelstraat
ze stralen zulk een warm licht
dat door liefde nooit vergaat
Vroeger wandelde je er in vrede
vrij en met een gelukkig hart
dan beleefde je de betovering
van die oude mooie winkelstraat
Die tijd is nagenoeg voorbij
de straat is bezaaid met palen met ogen
die bespieden hoe alles gaat
wat men doet, met wie men praat
Op zoek naar schatten
jagen schimmen op een prooi
het gevaar loert links en rechts
van voor en achter en opzij
Plotseling galmen sirenes,
kleurt de straat blauw wit en rood
en dan verschijnen engelen
die verlichten in de nood
’s Morgens veegt men het glas
dat in duizendvoud straalt
op de randen en de plavuizen
van die oude mooie winkelstraat
Sommige lantaarns zijn gehavend
maar ze blijven dapper en trots staan
al zijn ze scheef gedeukt, en missen zij een ornament
hun schoonheid zal nooit vergaan
Mensen ontwaken uit hun droom
als de zon door streepjes en dotjes schijnt,
door het wonder van hart en hemel
het mooiste licht van alle tijden
Stan Rams
Heerlen
UIT: De gedichtenbundel “Muze Minnen” 1997
De Muze en de dichter
Nina ging na de hereniging
haar eigen weg en verdween
in een goud roze wolk
van bekoring
maar wat heet vrijheid,
voor de achter gebleven?
De brokstukken van de muur
kon men vegen en ruimen
de herinnering is gebleven
aan mensen die verzuimen
de stukjes
van dichters hart
werden evenwel geboren
een in een hemels bed
van muzen en engelen dromen
Stan Rams
Heerlen
19 aug 2004
